دکتر جلال ­الدین حسانی*

این روزها اقلیت چهار درصدی مسلمانان کشور میانمار در منطقه روهینیگا،  قربانی نسل­ کشی بسیار اندوهبار انجام­ شده توسط بوداییان تندرو هستند.

این در حالیست که ارتش میانمار نیز به جای عمل به مسئولیت خود در پاسداری از شهروندان مسلمان این کشور، خود دوشادوش بوداییان تندرو، در این جنایت سازمان­ یافته مشارکت دارد.

  اساسنامه دیوان کیفری بین­ المللی(ICC) که دادگاهی جهانی و دائمی برای رسیدگی به جرایم بین­ المللی شامل نسل­ کشی، جرایم جنگی، جرایم علیه بشریت و تجاوز است، در ماده ۶ خود نسل­ کشی را عبارت از کشتار اعضای یک گروه ملی، قومی، نژادی یا مذهبی، در معرض نابودی قرار دادن اعضای این گروه، جلوگیری از زاد و ولد در آن گروه و یا انتقال اجباری کودکان آن گروه به گروه­های دیگر می­ داند.

  تردیدی وجود ندارد که مصادیق این جرم بین­ المللی به گونه آشکاری از سوی سازمان­ های مذهبی و نظامی میانمار علیه اقلیت بی­ دفاع مسلمان این کشور در حال ارتکاب است. اما بسیار شگفت­ آور است که صحنه­ های دلخراش زنده­ سوزی مسلمانان، بریدن سر و شماری دیگر از وحشیانه ­ترین جنایات علیه این گروه بی­ دفاع در کشوری روی می­دهد که از یک سو آیین رسمی آن یعنی بودا بر پرهیز از آزار انسان­ها و حتی حیوانات و از جمله حشرات اشاره دارد و از سوی دیگر، رهبر این کشور، خانم آنگ سان سوچی نیز برنده جایزه صلح نوبل شده است.

  صرف نظر از بی­ تفاوتی ناباورانه جامعه بین­ المللی در برابر تراژدی بزرگ جنوب شرق آسیا و نیز اخبار انتشاریافته از گسیل برخی از رزمندگان اسلام از جنوب آسیا به این کشور،  لازم است که افکار عمومی و آزادی خواهان و هواداران حقوق بشر همراه با دانشگاهیان و فعالان حوزه حقوق کیفری بین­ المللی، سامانه تعقیبی دیوان و به­ ویژه دادستان آن-خانم فاتو بنسودا- را به کنشگری در برابر این فاجعه فرابخوانند. همه مقامات کشوری و لشکری میانمار که در ارتکاب این جنایات نقش دارند، متهم پرونده نسل کشی هستند و امید است که در پرتو کوشش­های آنها که انسانیت را پاس می­دارند، روزی جهان نظاره­ گر محاکمه این جنایتکاران باشد تا پس از تجربه محاکمه و مجازات سران خمرهای سرخ در کامبوج، تجربه میانمار نیز بستر مناسبی را برای شکوفایی عدالت کیفری بین­ المللی فراهم کند.

*مدرس دانشگاه آزاد اسلامی واحدهای رشت و بندر انزلی

مدیرگروه حقوق کیفری و جرم­شناسی واحد ابرکوه